Een blanke (lees: bevoorrechte) Mexicaan die zich het lot van de Chiapas-indianen aantrekt, is Sergio Castro. Al zo’n veertig jaar wijdt hij zijn leven geheel aan het verbeteren van de leefomstandigheden van de inheemse bevolking. Vanuit zijn achtergrond als landbouwkundig ingenieur richtte Sergio zich aanvankelijk vooral op het verbeteren van de locale landbouwtechnieken. Naarmate hij meer geïntegreerd raakte in de Indianengemeenschap en zelfs meerdere Maya-talen leerde spreken, begon hij zich ook op andere terreinen in te zetten.
Het geld voor zijn projecten genereert Sergio uit de opbrengsten van zijn eigen klederdrachtmuseum in San Cristobal de las Casas. Hier leidt hij toeristen rond langs zijn imposante collectie Maya-klederdrachten en toebehoren. Ook geeft hij hier diapresentaties met uitleg over de leefomstandigheden en tradities van de Maya’s en over zijn eigen projecten. Met de entrée-opbrengsten en giften van museumbezoekers heeft hij al vele projecten opgezet.
Sergio laat zich bewust niet in met de politieke en religieuze strijd die indianen uitvechten met Mexico-Stad. Zijn streven is de Maya’s in hun waarde te laten. Dat dit hem door de overheid niet in dank wordt afgenomen, behoeft nauwelijks betoog.